WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

Od pół roku rzeźbiłem sobie takiego stickopodobnego samolota. Ostatnio nie miałem okazji się zaszyć na kilkanaście godzin, żeby poprogramować mikrokontrolery, ale zorientowałem się, że mogę go sobie dokończyć prawie gotowy samolot przebywając w kuchni, czyli nie izolując się od rodziny celem uprawiania swojego niecnego hobby. No i tak w dwa dni dokończyłem, to co leżało rozgrzebane od pół roku.

Miał być trochę slowflyer, ale z lotkami, i generalnie raczej do fotografii lotniczej.

Koniec końców wyszło mi jakieś monstrum.

W obecnej postaci, gotowy do lotu waży 800g. Silnik na razie zarzucony TP21 śmigło 8x4 - bez akrobacji powinno dać radę. Pakiet 2100 mAh. regulator MGM-pro 12A.
Na razie mogę powiedzieć, że ładnie kołuje po kuchni....
Ciekaw jestem oblotów, bo to pierwszy mój model zrobiony "z głowy", a nie według planów.
Polatałem nim na uwięzi (trzymając za skrzydło) po podwórku i wygląda na to że do lotu potrzebował będzie zdrowego speeda.
parametry
rozpiętość 160 cm
cięciwa profilu 20 cm, z lotką 25 cm
długość 113 cm od śmigła do końca statecznika
powierzchnia skrzydła z uwzgl. powierzchni lotek 38 dm2
czyli 21 g/dm2
W planach podczepienie ładunku o wadze jakichś 300-360g
czyli docelowo 30,52 g/dm2

Skrzydła rdzeń styro Clark z listewkami sosnowymi u dołu (ale styro się kompresuje się u góry i skrzydła gną się i robi się /przynajmniej w locie na uwięzi/ widoczny wznios).

Środek ciężkości dałem tak na oko w 1/5 tej cięciwy od krawędzi natarcia.

Łot du ju sink? Poleci?

Tu zjdęcia

_________________
Krzysiek

Proponuje uciac troche oske silnika bo z takim ramieniem to lozyska dlugo nie wytrzymaja.

Przy takiej masie i rozpietosci obowiazkowo wklej dzwigar sosnowy takze od gory.

Podwozie chyba nie wytrzyma mniej udanego ladowania.

SC 1/5 to troche za blisko natarcia.

_________________
Pozdrawiam
Wiktor
GG: 2359992

Trochę ciężkawy... Pewnie przez ten duży pakiet.
IMHO TP21 z trudem to wyniesie (ale wyniesie ). Wiatru raczej nie polubi.

Pozdrawiam,

Michał

Właśnie wykonałem oblot silnikowy na uwięzi (trzymając ręką za skrzydło) i okazuje się że silnik na 15-cm rurce węglowej wpada w niezłe drgania (amplituda kilka mm) więc będę musiał przy samym silniku złąpać czymś elastycznym do kadłuba.

Mam 2-gi komplet rdzeni styro więc po zebraniu wniosków i przemyśleń zrobię wersję 2.0 skrzydeł. Te się nieźle uginają.
Mogę w sumie w tych dać jeszcze 1-metrową listewkę na górze skrzydeł.


Nie ukrywam, że też takie wrażenie odnoszę. Inna sprawa, że mam tylko trawiaste lotniska w okolicy, więc nie wiem, czy po 1-szym lądowaniu całkiem z podwozia nie zrezygnuję i nie dam płóz albo brzucha do ślizgania, choć to miał być kadłub do fotografii lotniczej, czyli z dziurą w podłodze (to miejsce między 2-ma trójkątami).
Tak naprawdę, to czuję że model przetrwa do 1-go lądowania. W okolicy najlepsze lotnisko jakie mam to dzikie boisko piłkarskie (kępy itepe) . Pewnie nie będzie mi się chciało gdzieś iść i będę próbował wylądować na łączce u siebie za domem. Pewnie trawa złapie koła i fiknie do przodu. Najprawdopodobniej ostatecznie wyleczę się wtedy z podwozia w moich samolotach. Nawet ciekawi mnie co się orzwali. Poczekam na ładną pogodę, żeby sobie przynajmniej trochę nim polatać przed tym ryzykownym lądowaniem.

W ogóle w ręku ten samolot sprawia wrażenie dość kruchego i raczej nie wróżę mu długiego życia. Ale przynajmniej trochę się nauczę i przekonam się, co się sprawdza, a co nie.

W sumie to jeden wielki eksperyment.




To ile dać? 1/3 od natarcia?
Dałem parę podkładek pod skrzydło, żeby było pod kątem (jak on się nazywa? kąt zaklinowania skrzydła?)

Teraz jest to jakieś 10 stopni. Statecznik i silnik w jednej płaszczyźnie.

_________________
Krzysiek

Pakiet specjalnie dałem duży żeby długo latał.
W testach z ręki na uwięzi - TP21 daje radę. Nie doszedłem do pełnej mocy, a model utrzymywał się w "locie".
W sumie ma małe opory i dużą powierzchnię.
Wiatru rzeczywiście nie lubi. Zawiewało troszkę i trzymałem go nad głową i patrzyłem jak reaguje na stery. I wygląda na to, że specjalnie nie reaguje. Z 6mm-depronowymi statecznikami i lotkami nie powalczy, wiatr go obróci.
Więc czekam na flautę, a jeśli przetrwa lądowanie, to pewnie zrobię mu stery z balsy

_________________
Krzysiek

no i nie wytrzymałem
padało i lekko podmuchiwało, ale mim tego poszedłem na pole, a przynajmniej tą jego część, która nie jest kałużą i wykonałem oblot.
Start z ręki pod wiatr - zanim wróciłem z prawą ręką na drążek leciał już ostro w górę, ale dawał radę, jakby po pochylni. Popchnąłem go w dół, bo się przestraszyłem że przeciągnie, ale generalnie chyba daleko mu do tego było.
Wykonałem kilka kręgów i okazało się, że mimo ugiętych skrzydeł i "nie aż takich dużych jak mi się wydawało" wychyleń lotek, na lotki bardzo dziarsko reaguje. Na ster kierunku jak trzeba.
Ręce mi się tak trzęsły i wdodatku zmarzły na mrzawce, że postanowiłem wylądować i zrealizować plan w 100%. Wykonałem 2 podejścia próbne do lądowania znad olbrzymiej kałuży. Niepokryty wodą pas na którym miałem wylądować miał kilkanaście metrów długości. Za trzecim nalotem stopniowo redukowałem moc, aż nagle silnik się zatrzymał, idealnie w sam raz nad pasem. Samolot łagodnie osiadł na trawsku prawie wszystkimi 3-ma kołami na raz. Nie wywrócił się, ani nic. Zatrzymał się po 1 metrze dobiegu.
Podwozie całe. Samolot cały.
Adrenalina ta co zawsze przy 1-szym samoolocie
Wrażenia z lotów. Wygląda trochę przerażająco - przez ten rozmiar i też przez kształt - jak jakieś dziwne ptaszydło. Przez swoje rozmiary wygląda w locie na dużo cięższy niż jest.
Pod wiatr leci bardzo powoli, z wiatrem jest na tyle duża różnica, że miałem obsesję że przeciągnę i spadnie, więc gazowałem mocno silnikiem, potem z kolei bałem się że nie zawrócę. Ale zwroty lotkami+sterem kierunku wychodziły bardzo ciasno.

Tak że jest nadzieja że będzie latał i będzie sterowny przy większym wietrze też.
Latać można bardzo na bardzo niewielkich prędkościach silnika. Start na 1/2 mocy spokojnie

_________________
Krzysiek

Ładne fotki - jakim aparatem robiłeś?

_________________
Marcin, k. 63

A tu zarzucam jeszcze fotki dzisiejszego stanu mojego lotniska przedstawiające z jakimi trudnościami musi się mierzyć niecierpliwy pilot oblatywacz.

To widok jaki mam przez okno:


A tu zbliżenie na pas startowy z naniesioną "ścieżką podejścia". To zielone co rośnie na końcu "lotniska" to ozimina na zaoranym polu - nie da się po tym jeździć.


Ps. Dla porządku: Anasazi masz odp. na PW

_________________
Krzysiek

Mysle ze podanie nazwy apartu nie jest zabronione...

_________________
Pozdrawiam
Michał Gąsiński