WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

Hallo,

pomimo ze moj artakul taki dlugi jest, jescze cos zapomniale (to byl pomysl z RC-Line).
Do uczenia zwisu model jak sie tylko da z wagi "odchudzic".
Na przklad moj X-Free wazy (poroznych naprawach) kompletnie do lotu 690 gram. Du cwiczenie zwisu zdajem podwozie, kabine i wzialem nejzesze smiglo, akumulator.
W ten sposob jest o 65 gram lzejszy, to wprawdie tylko okolo 10% wagi ale jest natychmiat do "oddzucia". Nie tylko jak pionowo do gory leci ale przede wszystkim jak sie zacznie sie "przewracac" odbywa sie to duzo wolniej i latwiejsze do skorygowania.

_________________
Czesc!

Piotr

Don´t Worry, be Happy!!

Halo,

ostanio wpadl mi tez jeszcze inny pomysl do glowy (jak latalem Helikopteren z takim pomocniczen "podwozien"), ale go nie sprobowalem bo ta wyzej opsana metoda to juz dosc dobrze u mnie dziala.

Moze jednak ktos to sprobuje i moze tez to nawet dziala.

_________________
Czesc!

Piotr

Don´t Worry, be Happy!!

Cześć Peter,
podoba mi się ten patent , ale myślę, że w praktyce nie byłby najlepszy, bo nie pozwalałby wyrobić podstawowych odruchów, przeciwdziałających tendencji do wpadania w korkociąg. Kiedyś próbowałem wisieć modelem a'la trener, tylko z dużymi lotkami i profilem symetrycznym, ale ten po stracie prędkości w pionie, od razu zawijał się do korkociągu.
Według mnie najprostszą metodą nauki zawisów jest dochodzenie do wszystkiego stopniowo, wedle powiedzenia "Nie od razu Kraków zbudowano".
Aktualnie uczę się wisieć modelem Taco opisywanym w "modelach spalinowych" i najlepiej jest mi pomalutku przechodzić z tzw. harriera (lot na b. dużych kątach natarcia), potem do hoveru (zawis, ale nie do końca w pionie, idealny na lekki wiaterek, wtedy model stoi nieruchomo), aż na końcu stawiać do pionu i starać się utrzymać model w torque roll, co mi jeszcze tym spaliniakiem średnio wychodzi z powodu "normalnego" wyważenia akrobacyjnego.

Jeśli zamierzamy przeznaczyć jakiś model prawie wyłącznie do nauki figur przeciągniętych i zawisów, bardzo pomocnym jest ułożenie środka ciężkości z tyłu, nawet do 45%. W taki sposób uczyłem się na depronowych sylwetkach i doszedłem do dotykania sterem kierunku trawy. Potem stopniowo starałem się przesuwać ŚC do przodu i za każdym razem trenowałem kilkunastoma lotami.

Osobiście jestem zwolennikiem nauki takich figur podczas zwykłego lotu, bo samo przejście z lotu poziomego do zawisu też wymaga wprawy. Poza tym, jest jeszcze wiele innych figur, które również wymagają mnóstwa treningu i przepalonych litrów paliwa, a najlepiej wg mnie jest uczyć się kilku wybranych manewrów w jednym locie. No, ale każdy ma swój gust
Pozdrawiam

_________________
Łukasz
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Halo Lukasz,
niestety w tych dwoch nietypowych figurach (bo samolot jest w zasadzie do latania an nie do zwisu przeznaczony) jest zwykly ludzki strach (o model i o wlasne zdrowie) glownym wrogiem.
Ja prznajmniej zauwazylem, ze prawie wszyscy probuja to za wysoko i za daleko ( ja, z moimy "starymi" oczami do dzsiaj mam problemy ze zwisen 20-30 metrow na ziemia i 2-30 metrow oddalony).

Tez to paradox bo helikopteren zaraz umialem wisiec (do tego tez jest)ale do dzisiaj sie poce jak mam z A do B leciec.

Ciekawe jest jak sie z ta metoda uczy, ktora u gory opisalem (trimowanie), ze kazdy co na razie sie tak uczyl, byl niesamowicie zdziwiony jak malo trzeba trimowanie zmienic (ster wysokosci 1-3°, ster kierunkowy 1-3°, lotki 1-5°) zeby "z reki" wisiec. Dopiero po tych doswiadzeniach rozumie sie jak malo sie sterami rusza zeby wisiec.
i z ta metoda jest model bardzo blisko pilota (znowu strach), ale mozna przede wszystkim tez stery i model dobrze obserwowac.

Co bylo tez u mnie wazne, ta obserwacja ze trzeba natychniast kazda niestabilnosc malymi ruchami drazkow korygowac i nie czekac czy probowac korygowac jak juz model i tak nie che wisiec. Najlepiej zaraz to przerwac, jedno "kolko" przeleciec i na nowo zaczac. Ja w powietrzu z lotu tez tylko z harriera umie do zwisu przejsc.

_________________
Czesc!

Piotr

Don´t Worry, be Happy!!

Cześć Peter,
oczywiście napisałem tylko co sądzę, na pewno chętnie poczytałbym spostrzeżenia kogoś, kto przetestowałby taki "wynalazek".
Co do strachu to masz rację, szczególnie początkowo. Z drugiej strony jest to nieracjonalne, bo im bliżej i niżej, tym szybciej zauważysz odchyłkę od pionu. Wg mnie należy znaleźć "złoty środek"
Czasami jednak strach ma pozytywne skutki - mnie czasami mobilizuje, każdą najmniejszą odchyłkę od razu chcę korygować, bo model nisko, łatwo rozbić. Wysoko zdarza mi się poddać się i pozwolić, żeby model przepadł, czy przeszedł do normalnego lotu.


Zgadzam się, jak już model jest mocno przechylony na któreś skrzydło to najlepszym ratunkiem jest pełny gaz, korekta i ewentualnie próba dalszego wiszenia, wyżej. Sam kierunek bardzo często nie wystarczy.


Ja bym musiał się zastanowić czy na pewno "umiem" , ale też najlepiej mi to wychodzi właśnie z powolnego lotu, zwiększając kąty natarcia.
Pozdrawiam

_________________
Łukasz
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Jesli nie chcemy wychodzic w pionie, a model przepadl na ktoras strone, mozna go obrocic lotkami (oczywiscie nie zawsze, a tym bardziej nie w krancowych sytuacjach) o okolo 90 stopni i poprawic figure sterem wysokosci, wracajac do pionu. Sam tego probowalem i dziala dosc dobrze. Jedynym problemem, jest poczatkowy brak orientacji (przy nauce zawisu).

I jak zwykle dodam, ze najwazniejsza jest moc w modelu. Wisialem swoim Taco z silnikiem 3,5 i mial naprawde minimalny zapas mocy do wyjscia z niego, co nie zawsze pozwalalo na wyjscie z trudnych sytuacji.
Po przejsciu na silnik 4,6 model wisi na 40-50% gazu i w pionie bardzo ladnie wychodzi. Jedynie nie chodzi jeszcze zbyt dobrze, jest nie do konca dotarty. Jak juz bedzie dobrze, to sprobuje nakrecic jakis film.

_________________
Pozdrawiam, Krzysiek

Cześć,

Tak, masz rację, też stosuję tą zasadę, bo model w zawisie jest bardziej czuły na ster wysokości niż na kierunek. Widzę, że oglądasz filmy z 3D University
Ja właśnie posiadam jeden film z hoverem, zawisem bez autorotacji w pozycji lekko pochylonej na brzuch, jednak nie ma na nim wprowadzenia, a sam zawis jest dość niestabilny - duży wiatr.
Pozdrawiam

_________________
Łukasz
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

tak was uwżnie czytam- słowo po słowie.
cenne wskazówki - dzięki Panowie
ostatnio się uczyłem pilnie i powiem,że dzieki temu wątkowi coś niecoś wychodzi
idzie mozolnie - ale "do przodu"
mam narazie nieodpowiedni model do tego- (trenerkowaty)- ale dzis lub jutro przesiadam się na extrę 300 - zobaczymy

_________________
areq

gg:4798298

Witam, przyznam że dopiero teraz dorwałem ten wątek, chciałbym się z Wami podzielić moimi doświadczeniami z nauką zawisu (w tej chwili wychodzi mi on bez problemu, czas trwania zależy od akumulatorów, w chwili obecnej nawet z wychodzeniem w górę i schodzeniem w dół w zawisie).

1. Zawisu uczyłem się ponad rok - może jestem zbyt tępy do tego typu figur, choć latam RC już ponad 20 lat. Tak więc nie wierzę w opowieści że zawisu można sięnauczyć w 1 godzinę. Ale nie należy się zniechęcać - jak się już "załapie" - jest to naprawdę proste
2. Kwestia modelu i napędu. Model do nauki powinien być w układzie klasycznego akrobata (nalepiej trudno rozbijalny, np . z EPP), wszystko na "zero" (skrzydło, statecznik, silnik), powinien mieć większą długość niż rozpiętość. I najważniejsze - ciąg silnika musi być o conajmniej 1,5 x większy niż waga modelu gotowego do lotu (jeżeli model waży np. 300g, silnik musi zapewnić ciąg min. 450g). Należy stosować możłiwie "płaskie" smigło (z małym skokiem), szczególnie w spaliniakach.
3. Do zawisu używa się tylko steru kierunku i wysokości (lotki służą do ew. korekcji obrotu w/g własnej osi - model w pionie utrzymuje się kierunkiem i wysokością) - pamiętajcie o tym!
4. Wiele się pisze o tym, żeby uczyć się zawisu na dużej wysokości - może i prawda, ale wtedy nie widzimy jak model jest ustawiony i nie widzimy dokładnie jego reakcji. Najłatwiej z tego względu jest robić zawis "przed nosem" (oczywiście nie w przypadku 3,5 metrowego benzyniaka). Można wypuścić model z ręki już pionowo z ciągiem takim, aby model delikatnie się wznosił.
5. Po wypuszczeniu modelu (najważniejsze żeby był dokładnie w pionie) staramy się go utrzymać sterem kierunku i wysokości (wcale nie muszą być aż takie duże wycylenia jak się powszechnie uważa). Gazem operujemy (na początku nauki) na zasadzie wachlowania "więcej-mniej-więcej-mniej", czyli odejmujemy i jak model zaczyna opadać - doajemy, po czym znowu odejmujemy itd - pozwoli nam to uniknąć efektu "torque-roll" czyli obracania modelu wokół własnej osi.
6. Jeżeli model za bardzo skręci się na skrzydło, na "brzuch" czy inaczej - dodajemu gaż na prwie max - i odlatujemy
7. Zawis jest naprawdę łatwy, warunek - moc silnika, odpowiedni model, operujemy kierunkiem i wysokością (wcale nie takie duże wychylenia)
8. POWODZENIA!

Leszek.

_________________
Leszek Pieńkowski