WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

Ustawiasz wartość który jest progiem pułapki - po prostu.
W naszym przykładzie wiesz ile procent wychylenia to jest punkt końcowy wtychylenia serwa w położeniu gaz minimum bo go ustawiasz a nie jest to graniczny punkt wychylenia serwa jaki może osiągnąć, gaszenie jest poniżej jego realizowane po przez zciągnięcie trymera na minimum czy przycisk gaszenia silnika żarowego. Tak naprawdę to ustawisz EPA tak aby zgasić silnik, a podniesisz punkt w którym serwo utrzymuje pozycję wolnych obrotów (wtedy kiedy drąg jest w położeniu minimum)

"Zapamietanie" jest potrzebne w opisanym zastosowaniu, ale (jak zawsze ale) nie zawsze jest potrzebne, np. gwałtowne wychylenie klap (a tak naprawdę klapolotek) w dół po zaciągnięciu steru wysokości powyżej pewnej wartości - tu nic nie "miksujesz" po przekroczeniu progu klapy mają się wychylić na określoną pozycję, a po zmniejszeniu wychylenia steru wysokości zamknięcie klap. To daję się ustawić na "zwykłym" mikserze.

Tu się też kłaniają fazy lotu jakoś trzeba pułapkę dezatywować, czyli możliwe całkiem inne ustawienia charakterystyki drogi serw, mikserów itd. w zależności od ustawienia przełącznika fazy lotu. To naprawdę jest wykorzystywane w samolotach a w heli to podobno podstawa latania. Zawodnicy F3A potrafią mieć ustawione 5 faz lotów i więcej.

Można to zakomplikować i rozwijać prawię w nieskończoność

Zakładam że będzie coś takiego na wyświetlaczu pokazujące wartości wychyleń jak "machasz sobie drągami". Bardzo to jest przydatne jak już namieszasz ile się da w programowaniu nadajnika tak aby zobaczyć wstępnie czy to miałeś w zamiarze.

_________________
Pozdrawiam
Armand

Zapomnialem napisac. Po dojsciu do konca jest dluuuugi pisk. Acha, i trymery dzialaja jak klawiatura, to znaczy jak nacisniesz i trzymasz to najpierw jest jeden klik a zaraz potem jest "autorepeat" szybciej.

_________________
Rysiu M.
Stowarzyszenie Brzezinki

Biore udzial w akcji "Chce pisac poprawnie"

Fajną funkcją jest możliwość ustalania EPA (punktów końcowych) zapamiętując po prostu aktualne położenie drągów

_________________
Zbigniew Bigaj

no bardzo fajnie! Projekt marzenie. Też śniłem o czymś takim, ale napewno nie miałbym czasu ani umiejętności żeby to tak sprawnie zrobić jak ty Marku. Rzeczywiście jak nad tym myślałem, to przerażała mnie rozległość GUI. Im bardziej o tym myślałem tym bardziej projekt się rozrastał w mojej głowie i mnie przerażał. Za dużo rzeczy trzeba przewidzieć, wymyślić, itp, a ostatnio mam b. mało czasu.

Co do moich wniosków z zabaw z PPM, to mogę tylko powiedzieć, że:
- wysyłać w zwykłej ramce PPM to się chyba nie da więcej jak 9 kanałów. Odbiorniki obsługujące większą liczbę kanałów, robią to jakoś specjalnie.
- kanał z danymi "cyfrowymi" do obiornika z odpowiednią przystawką-dekoderem jak najbardziej by się przydał.
Ja teraz testuję taki mechanizm, w którym bity koduję długością impulsów międzykanałowych (długi/krótki) - niestety część analogowa odbiornika (przynajmniej jednego - REXa) miesza tutaj okropnie (zmienia długości). Można natomiast dość pewnie kodować dane cyfrowe (kiklubitowe) długością impulsu kanałowego (je odbiorniki dość dobrze przenoszą).

Bardzo bardzo chętnie (w miarę swojego dostępnego czasu) pomógł bym przy tym projekcie. Programuję w C/C++ (tzn. w tym C++ jakie było 10 lat temu, kiedy się tym zajmowałem) i od zeszłej zimy męczyłem AVRy, ale ARMa też chętnie bym zgłębił. "Jara" mnie to generalnie ostro!
Z moich ostatnich osiągnięć to jest układ na Atmedze dokładający 3 dodatkowe kanały (potencjometry) do Optica, właśnie za jego pomocą chcę jeszcze przesyłać dodatkowe dane.

Co do projektu, to szczerze mówiąc wolałbym wyświetlacz o wyższej rozdzielczości. Choć wstrzymam się do czasu, kiedy zobaczę screenshoty. Napewno byłby to niezły bajer i z nim taki nadajnik DIY kładłby na łopatki Futaby za grube tysiące! Ale jeżeli nadajnik będzie miał USB/RS232 do połączenia z komputerem, to rzeczywiście podstawowe programowanie można będzie zrobić z użyciem gigantycznego wyświetlacza komputereowego. To co pokazywałby mały wyświetlacz, to rzeczy potrzebne "w polu".

Jeszcze przypomniało mi się, że niektóre nadajniki mają funkcję płynnego przejścia z fazy lotu do fazy lotu (tzn. parametry z fazy na fazę nie zmieniają się skokowo, tylko płynnie w jakimś czasie). Może się przyda, choć dla mnie trochę wodotrysk.

Jak myślałem nad nadajnikiem, to jeszcze wymyśliłem, żeby np. timer pracy silnika nie były powiązane z modelem, tylko z zestawem silnik, śmigło, bateria, ew. z samą baterią, żeby np. Wtedy choćby po włożeniu innej baterii do modelu miałbym sygnalizację "że czas się kończy" w innym momencie. Na pewno warto zrobić dla baterii - silnik/śmigło - to już kwestia dyskusyjna.

W ogóle to moje myślenie o własnym modulatorze wyszło stąd, że chciałbym mieć możliwość wyświetlania na ekranie nadajnika (stąd duży wyświetlacz) danych przysyłanych w locie z samolotu. Można by wymyślić jakiś protokół (np NMEA rozszerzony o dodatkowe pola), dać wejście odpowiednie w tym celu, i mógłbym wtedy np. mieć alarm, jak spadnie poziom sygnału odbieranego w samolocie, kończy się bateria, wyświetlać bieżącą wysokość, prędkość - kompas pokazujący gdzie poleciał samolot, itp. Każdy zrobiłby sobie dowlink jaki mu aktualnie podejdzie (audio + modem przez tor video), łącze cyfrowe, krótkofalówka i podpinać to do modulatora, który by dane ładnie prezentował.

O właśnie zauważyłem inne strony tego postu. Mam od razu uwagi do GUI.
Wyświetlacz jest moim zdaniem za mały. Mam wrażenie, że może zniechęcać ludzi do pracy z tym urządzeniem. Jest maksymalnie treściwy i wyładowany informacjami, ale za bardzo przez to przypomina tryb serwisowy jakiegoś urządzenia, niż coś wygodnego do użytku dla ludzi. Może zbyt pobieżnie się mu przyjrzałem, bo aktualnie pracuję, ale obiecuję się przyjrzeć głębiej.

Zmieniane wartości powinny być maks. czytelne (kontrastowe) - więc szare tło to raczej pod nazwami zmiennych, a nie tym co się zmienia.
Nazwy. Jak najwiecej nazw (nawet 4-literowych) zamiast numerów (mikserów) itp. Ikonki. Np ikonka manipulatora, ikona suwaczka, ikona przycisku.
W związku z nazwami (modeli, ustawień), może w ogóle dać port do klawiaturki PS/2 (teraz są takie fajne małe wielkości zeszytu) - przydałaby się do programowania nadajnika? Albo zrobić jakiś port uniwersalny do którego różne takie dodatkowe akcesoria możnaby podpinać (jak odbiornik telemetrii, o czym pisałem wyżej, czy klawiatura).
Przyhamuj mnie jak się za bardzo rozpędzę.

W ogóle nie czaję Twojej mikserologii.... czytałem to raz czy dwa i nie zrozumiałe - ale może przemęczony jestem. Nie obczajam jej intuicyjnie jakość. Ale spróbuję wieczorem jeszcze

Poza tym, co to są te "wyjścia drążków"? ST31- Czy drążek to manipulator (2 osie) i "wyjście" to "oś"?.

_________________
Krzysiek

Jeśli ten układ ma być dla ludzi, to moja dobra rada: zanim cokolwiek oprogramujesz, najpierw to opisz dla końcowego użytkownika (choćby zgrubnie). W sumie i tak będziesz musiał to zrobić, ale jeśli zrobisz to wcześniej, sam zauważysz mielizny. Ja swój modulator konsultowałem u swojej najlepszej z żon .
napisz jeszcze jakie środowisko programistyczne wybrałeś?
Co do trener-uczeń dokładnie jest jak piszesz - trener udostępnia tor w.cz.
Konfigurowanie kanałów pozwala łączyć nadajniki różnych typów.
Minimum to skojarzenie numeru kanału ucznia z kanałem nauczyciela, oraz ustalenie reversu na każdy kanał. Myślę, że wyłączenie/włączenie mikserów (a w zasadzie wszystkiego: trymerów, EPA, EXPO, mixery) nauczyciela to najlepiej jedna opcja dla wszystkich kanałów.
Zdjęcia modeli zostaw do wersji 2.0 (jak zresztą pewnie połowę funkcji - inaczej zginiesz, albo projekt zakończysz na emeryturze), jak już to tylko ikona samolot/delta/heli - do szybkiej weryfikacji typu modelu.
Dobre aparatury mają predefiniowane ustawienia modeli: basic/acro/glider/heli - ale jak mamy transmisję do PC-ta, to template'y mogą być na PC a nie w aparaturze.

_________________
Zbigniew Bigaj

Mnóstwo nowych pomysłów. Dziękuję

Armand:
Przełączniki wirtualne - to się da zrobić. Po tym co napisałeś i co przeczytałem w instrukcji do Twojego MPX4000, jestem już przekonany. Najprościej będzie jak uzupełnię obecny zestaw kontrolerów o "Software Switches" które będą obiektami dwustanowymi (jak przełączniki) ale ich pozycja będzie zależała od warunków założonych na wskazane sygnały. Ponieważ będą (opcjonalnie) zawierały element pamiętający (czyli do wyboru będzie przełącznik jedno- albo dwustabilny) zadziałają jak Twoja "pułapka żarzenia".

Krzysztof:
Właśnie takiego trzeźwego spojrzenia było mi potrzeba W większości zgadzam się z Twoimi uwagami ale w takim projekcie praktycznie każdy element jest kontrowersyjny. Mały LCD - to wada (bo mały więc mało widać, małe cyferki i upakowany) i zaleta (bo mały więc łatwo zamontować do nadajnika, tani i podświetlanie ciągnie mało prądu). Wielką zaletą jest tu kolor. Wiem, że szary zmniejsza kontrast napisów ale to wszystko jest do dopracowania. Fazy lotu - są przewidziane i bez łagodnego przejścia sobie tego nie wyobrażam. Wymyśliłem, że najprościej zrobić to już na końcu. To znaczy zmieniając flight_condition zmieniasz jednym ruchem masę nastawów i natychmiast (z kroku na krok) zmieniają się stany wielu węzłów schematu obliczeń. Natomiast filtry wygładzające przejście wstawiane są na końcu, tuż przy "serwach" bo to właśnie te sygnały powinny zmienić się płynnie. Do dyskusji jest jak powinny te filtry wyglądać. Czy jak "kondensator ładowany przez rezystor" czyli dolnoprzepustowe, czy jak "kondensator ładowany ze źródła prądowego" czyli po prostu ograniczenie szybkości narastania. Coś wymyślimy
Bardzo chciałem na pojedynczym ekranie zawrzeć komplet informacji o programowanym bloku. Dodatkowo jest kilka ekranów podsumowujących. Można (będzie) na raz obejrzeć stan wszystkich wyjść danego kontrolera, wszystkich kontrolerów danego typu, całego miksera, wszystkich mikserów, itp wznosząc się na coraz wyższe poziomy ogólności. To pomoże, mam nadzieję nie zgubić się w gąszczu parametrów. Acha, właśnie. Spróbuję poniżej opisać krok po kroku moją koncepcję systemu. Może to wyjaśni Twoje wątpliwości i pomoże celniej skrytykować to, co już wymyśliłem
Pomysł z odczytem danych i wpuszczeniem ich na wyświetlacz jest super ale dawno skończyły mi się w ARMie nóżki i muszę pakować na zewnątrz jakieś rejestry ATmega bije go na głowę - nie potrzebuje tylu zasilań i w tej samej obudowie ma prawie 2 razy więcej portów.

Zbig:
Tak szczerze mówiąc, w założeniach to miał być układzik tylko dla mnie. Wspomniałem o nim na Forum żeby skonsultowac moje pomysły i zrobiła się sprawa publiczna. Bardzo mnie to cieszy ale widząc jakie jest zainteresowanie tematem zaczynam czuć ciężar odpowiedzialności Oczywiście zadania poukładane są priorytetami i zdjęcia modeli są gdzieś pod koniec listy. Wcale nie jestem przekonany, że to co już jest zrobione jest dobre. Np. nijak nie pasują mi do koncepcji chociażby wielopunktowe krzywe gazu aproksymowane odcinkami prostych. Takie definiowane punkt po punkcie łamane nie mogą być opisane dwoma parametrami, co obecnie jest idee fix systemu. Takie coś powinno być od początku zaimplementowane w sposób natywny a moj pomysł elastycznych mikserów oparłem na pomyśle wpływania sygnałów z kontrolerów na parametry krzywych a więc na nachylenie, punkt początkowy itp. Chyba, że przypadek "wieloodcinkowej łamanej" będzie przypadkiem szczególnym albo dodatkowym bloczkiem wstawianym w drogę sygnału. W obu rozwiązaniach nie będzie możliwości zmiany tej krzywej w locie do czego bardzo już się przywiązałem
W czasie projektu piszę coś w rodzaju notatnika który po części jest instrukcją ale bardziej umożliwia mi utrzymanie myśli w sensownych torach. W firmie mam wielu elektroników i programistów i to ich zamęczam moimi pomysłami (zresztą nie pozostają mi dłużni) ale wiem, to nie jest "target" tego projektu. Dlatego zacząłem pisać tutaj O heli nie myślałem w ogóle. O ile krzywe sterowania serwami głowicy można jeszcze jakoś "ustalić" i nie pozwolić ruszać, o tyle krzywa gazu.. Czy opisywanie jej wielomianem byłoby do strawienia ? Szukam pomysłu na jej trymowanie w locie.

Zapędzam się w szczegóły a już Krzysiek napisał, że nie rozumie mojej koncepcji. Musiałem nieźle namieszać. Oto ona, krok po kroku:

1. Na początku są kontrolery. Nazywam tak każde źródło "pierwotnego" sygnału w systemie. Pojedynczym kontrolerem jest jeden potencjometr drążka, jeden suwak na pulpicie, jedna gałka, jeden przełącznik. Po rozmowie z Armandem doszły jeszcze kontrolery wirtualne czyli przełączniki (jedno- lub dwustabilne) ukryte wewnątrz programu. Każdy kontroler ma swój stan i swoją specyfikę ale wszystkie należą do jednej z dwóch grup: analogowych lub cyfrowych. Myślę, że każdy intuicyjnie je rozróżnia.

Analogowe to:

- potencjometr drążka (stick czyli ST1..ST4)
- gałka (knob czyli KN1..4)
- suwak (slider czyli SL1..4)

Kontrolery cyfrowe to:

- fizyczny przełącznik dwu- lub trzypozycyjny na pulpicie nadajnika (switch czyli SW1..
- przełącznik wirtualny w programie (software switch czyli SS1..SS8)

Sygnały z kontrolerów analogowych zawsze przyjmują wartości z przedziału -100..+100 w zależności od tego, jak ustawimy daną gałkę czy drążek. Sygnały z kontrolerów cyfrowych zawsze przyjmują wartości -100 lub +100 dla przełączników dwupozycyjnych i -100, 0 i +100 dla trzypozycyjnych.

Dla potrzeb dalszego przewarzania sygnałów takie uproszczenie wartości kontrolerów jest zbyt duże i dlatego wprowadziłem koncepcję tzw. wyjść kontrolerów. Każdy kontroler ma 4 wyjścia, numerowane od 1 do 4. Numerek ten dopisany na końcu nazwy kontrolera jednoznacznie definiuje sygnał wyjściowy, np. ST23 oznacza trzecie wyjście drugiego drążka. Każde wyjście zawiera prosty układ arytmetyczny, który przetwarza sygnał z danego kontrolera na sygnał wyjściowy. Układ ten działa na zasadzie funkcji, opisanej w sposób graficzny pewnym wykresem. Poniżej jest kilka przykładów takich wykresów:



Na osi poziomej jest sygnał z kontrolera (-100..+100). Oś pionowa to sygnał wychodzący z wyjścia.
Zauważcie proszę, że każdy z powyższych wykresów może być opisany co najwyżej dwoma parametrami. Ich wielkości są symbolicznie pokazane na rysunkach w postaci granatowych, grubych linii. W przypadku wyjść kontrolerów parametry wykresów są stałe, tj. ustawiamy je przed lotem, na ziemi. Jak to działa ? Ano spróbujmy prześledzić na przykładzie. Drążek steru wysokości - załóżmy, że nazywa się ST4. Potrzebujemy sygnał do serwa steru: na pierwszym wyjściu tego kontrolera (czyli ST41) ustawiamy wykres numer 6 z (jedynym w tym przypadku) parametrem ustawionym na 100 (niebieski słupek aż do samej góry). Co to oznacza ? Sygnał z kontrolera wprost przechodzi dalej i możemy go wysłać w eter podłączając ST41 do ulubionego przez nas kanału PPM. Potrzebujemy niesymetrycznych wychyleń ? OK, ustawiamy wykres numer 1. Tam możemy sprawić, by ster w górę i w dół poruszał się z innymi wychyleniami. A teraz załóżmy, że potrzebujemy niewielkiej poprawki do ruchu lotek tak, by przy bardzo dużym (ale tylko wtedy) wychyleniu steru wysokości w górę lotki poszły do końca zakresu. Wybieramy wyjście drugie tego samego kontrolera (ST42) i tam ustawiamy wykres np 3. Odpowiednio programując długość martwej strefy i wysokość słupka mamy nowy sygnał który możemy dopiąć wprost do miksera lotek. Fajne ? Każdy kontroler może wygenerować cztery różne sygnały a przed nami miksery.

Dużo prościej jest z kontrolerami cyfrowymi. Tam na każdym wyjściu ustawiamy po prostu zestaw dwóch (dla przełączników dwupozycyjnych) lub trzech (odpowiednio dla trzypozycyjnych) wartości wysyłanych z tego wyjścia. Mogą to być stałe ustalające położenie klap itp. chociaż przewiduję dużo ciekawszych zastosowań

Mając 12 kontrolerów analogowych i 16 cyfrowych dostajemy teoretycznie ( 12+16 ) * 4 = 112 różnych sygnałów wyjściowych.

Co dalej ?

2. Miksery. Stanowią kolejny etap przetwarzania sygnałów w naszym urządzeniu. Każdy mikser ma 6 wejść, nazywanych IN1..IN6. Na każdym wejściu siedzi funkcja arytmetyczna podobna do opisanych powyżej. Od razu widać, że daje to możliwość składania dwóch funkcji. Sygnał będzie przechodził najpierw przez wykres na wyjściu kontrolera a następnie będzie trafiał na być może zupełnie inny wykres na wejściu miksera. Oczywiście gdy ktoś tego nie potrzebuje, możne ustawić coś prostego, np. funkcję liniową typu 6 z parametrem 100. Nic się wtedy z sygnałem nie dzieje. Najpoważniejszą róznicą w stosunku do funkcji obliczanych na wyjściach kontrolerów jest to, że w przypadku miksera parametry wykresów nie muszą być stałymi. Wiem, wiem, trzeba się z tym oswoić i z tym przespać ale popatrzcie tak na szybko. Weźmy ten sygnał poprawki dla lotek z poprzedniego przykładu. Zamiast wypracowywać tę poprawkę już na wyjściu kontrolera (jak było wyżej), wprowadźmy pełny sygnał z drąga steru wysokości na jedno z wejść miksera lotek. Dopiero tutaj programujemy funkcję np. z wykresem nr 3. Tylko że tym razem zarówno szerokość martwej strefy jak i wysokość poprawki możemy podpiąć do sygnałów z innych kontrolerów ! Mogą to być któreś dwie gałki, suwaki albo przełączniki. W powietrzu, na bieżąco jesteśmy w stanie ustawiać poprawkę naszych lotek, pierwszą wybraną przez nas gałką ustawiając moment od którego lotki wspomagają wysokość a drugą głębokość wspomagania. Po lądowaniu, kiedy jesteśmy zadowoleni z "kwadratowości" naszych pętli wchodzimy do ekranu tego wejścia kontrolera i zmieniamy odczytany stan gałek na stałe liczby, zapisane w pamięci. Jedno ustawienie akrobata jest wytrymowane Ponieważ gałek i suwaków jest sporo, w jednym locie można w ten sposób ustawić kilka istotnych parametrów. Ważne, by się nie pogubić która gałka jest akurat do czego. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by do kolejnego wejścia tego miksera doprowadzić sygnał z tego samego kontrolera ale przez zupełnie inną funkcję (np. 2) która spowoduje wychylenia lotek liniowo zależne od steru wysokości co zwykle ma miejsce w typowych nadajnikach Co dalej z mikserem ? Żeby pójść dalej muszę wrócić na chwilę do sześciu wejść IN1..IN6. Każde z nich, oprócz funkcji opisanej wykresem ma też atrybut C/D (common/differential). Każdy mikser posiada bowiem dwa wyjścia: sumujące (+) i odejmujące (-) np. MIX3+ i MIX3-. Sumujące dodaje sygnały z wszystkich sześciu wejść jak leci. Odejmujące dodaje sygnały z wejść typu C i odejmuje z wejść typu D. Dzięki temu z każdego miksera dostajemy dwa sygnały które możemy wykorzystać do symetrycznych lecz osobno wychylanych powierzchni sterowych. To mogą być lotki, dzielony ster wysokości, ogon typu V itp. Działanie tego prześledźmy na prostym przykładzie: do IN1 miksera 3 doprowadzamy sygnał z kontrolera steru wysokości, np. z drążka ST3 a do wejścia IN2 tego samego miksera wpuszczamy sygnał z kontrolera steru kierunku, np. z drążka ST4. Pomijam tu fukcje związane z wykresami, skupmy się na atrybutach C i D. Na wejściu IN1 ustawiamy "C", wejście IN2 dostaje "D". Jeżeli pozostałe wejścia miksera są niewykorzystane, na jego wyjściach będą takie sygnały:
MIX3+ = IN1 + IN2;
MIX3- = IN1 - IN2;
Tak, dobrze poznajecie, to V-tail Waszego szybowca a do pełnego wykorzystania możliwości miksera zostały jeszcze 4 wolne wejścia...
Dodatkowo każdy mikser posiada oddzielne wejścia CUT/HOLD do "przytrzymywania" stanu wyjść poniżej pewnego poziomu i wejście EXP służące, jak się domyślacie, do "wykrzywiania" sygnałów wyjściowych.

3. Kanały - tak nazwałem ostatni stopień przetwarzania sygnałów. Tutaj znajdują się funkcje związane z mechaniką modelu. Po pierwsze podpinamy każdy kanał do jednego z 16 wyjść 8 mikserów. Po drugie mamy możliwość ustawiania EPA czyli granic ruchu serwa. Zauważcie proszę, że dotychczasowa ścieżka obliczeń przetwarzała sygnały z zakresu -100..+100 i takie coś dochodzi do wejścia kanału. Dopiero tutaj możemy rozciągnąć (lub skurczyć) to do granic w jakich chcemy, by poruszało się nasze serwo. Tutaj mamy też możliwość linearyzacji ruchu serwa albo dokładnego zgrania ruchu dwóch lub więcej serw poprzez ustawienie żądanej charakterystyki wychyleń.

I to byłoby na tyle. Nie opisałem przełączników wirtualnych "designed by Armand" ale muszę przemyśleć ich konfigurację. Na pewno będą kontrolerami a więc z każdego 4 wyjścia. Na pewno będą się przełączały przejściem wskazanych sygnałów przez ustawioną granicę i zostawały w tym stanie (lub nie - jak wybierzemy) do spełnienia innego warunku. Ich wyjścia będzie można wykorzystać tak, jak wyjścia każdego innego kontrolera cyfrowego, np. po doczepieniu do wejścia CUT/HOLD miksera będą mogły zdusić sygnał wyjściowy do zadanego poziomu i tak pozostać do np. zmiany fazy lotu w której mogą po prostu ze schematu.. zniknąć.

Ponieważ (na razie) nie widzę specjalnych ograniczeń na pamięć, każdy stan lotu będzie mógł zawierać kompletnie inną konfigurację sterowania. Zasadą będzie klonowanie jednego (już oblatanego) stanu lotu w kolejny i zmiana tam pewnych ustawień.

Krzysiu, jeżeli jeszcze coś nie jest jasne, pytaj Wiem, że powinienem zrobić dużo rysynków ale może ten opis wystarczy..

Pozdrawiam, Marek.

_________________
Marek
Tipsy (RIP), PT-17, EasyStar, EasyGlider, Fox
X-412 z apetytem na coś większego

Odnośnie LCD. Sam pisałeś, że projekty robisz na wyrost. Dajesz super procesor, ale ograniczasz możliwości interakcji z użytkownikiem przez LCD. Moim zdaniem to błąd.Może pomyśl czy nie da rady zrobić wersji z wyświetlaczem do wyboru... Co do podświetlenia LCD, to może być bez. W dzień i tak prawie nie jest potrzebne.

Na ekranach możesz wprowadzić zakładki (jak w okienkach w Windows) - wtedy możesz trochę rozrzedzić zagęszczenie niektórych. To ważna rzecz, bo łatwiej się użytkownikowi zorientować w którym miejscu menu jest i co programuje. Jeśli masz kolor, to możesz nim malować jakiś pasek u góry ekranu (title bar) dla rozróżnienia różnych części menu.
Moim zdaniem warto tu trochę się pozastanawiać, żeby jednak jaknajbardziej umilić życie użytkownikowi. Mnie osobiście kręcą całe strony parametrów do zmieniania, najlepiej z 3-literowymi nazwami, ale czasem mam "zły dzień" i chcę żeby wszystko działało po przyciśnięciu jednego przycisku i prowadziło mnie za rękę.

Jeżeli procesor jeszcze może się zmienić, to weź pod uwagę dużą popularność AVR wśród modelarzy - dużo ludzi ma programator, opanowane środowisko i "sobie radzi".

5-punktowe krzywe gazu w heli są niemal standardem. I w sumie chyba większość nadajników bazuje na tej koncepcji. Twoje opisywanie krzywych 2-ma parametrami (a tak naprawdę już 3-ma, bo 3-cim jest rodzaj wykresu), raz że jest dość nieintuicyjne, a dwa, że ma pewne ograniczenia. 2 dodatkowe bajty na wykres przecież projektu nie zabiją.

Ja sobie w swojej koncepcji modulatora wydumałem tak. Podstawą wszelkiego przetwarzania jest krzywa. Będzie ona tak czy inaczej reprezentowana przez lookuptable z powiedzmy 32 czy 64 wartościami. Za to może być wyrysowana przez użytkownika na kilka sposobów. Tradycyjnie przez określenie takich parametrów, jak: REV, DR, EXP (EPA i SUBTRIM przy "kanałach" jak piszesz). Przez podanie 5 - punktów albo nawet przez narysowanie jej ręcznie manipulatorem + potem jakieś wygładzanie przez program.

Możliwość płynnej zmiany parametrów w locie uzyskuje się przez wyrysowanie 2-giej krzywej i płynne przechodzenie jakimś regulatorem z jednej do 2-giej. Tak samo zmiana flightmode - płynne przejście od jednego zestawu krzywych do drugiego. Trzeba na będzie trochę pamięci, nie powiem. Można olać lookup table i obliczać krzywe i przejścia między nimi w locie, ale zawsze krzywa powinna być definiowana tymi modelarskimi parametrami (REV, 2xEPA, DR, SUBTRIM, EXP, 5-punktów) - uzyskać można to samo, co twoimi wykresami, ale w bardziej zrozumiały dla modelarzy i przyjęty sposób. Tak sądzę.

Miksery też zaprojektowałeś jakoś tak po elektronicznemu, jak jakiś element elektroniczny, jak dla mnie nie po ludzku.
Dla mnie mikser to po prostu zestaw 2-ch lub więcej, w zależności na to na ile kanałów się rozmiksowuje, krzywych (funkcji) .

Wielomianem nic się nie opłaca opisywać, najwyżej interpolacja liniowa. Wielomianowość do sterowania wprowadza człowiek z jego przyspieszeniami, czasem reakcji itp. Nie poczuje nikt nigdy tego, czy ruch serwa lotki jest po 5-punktowej łamanej, czy po splajnie. Nie wierzę w to po prostu.

No i dalej. Wszystkie kontrolery wrzuciłbym do jednego wora. Ponumerował, politerował, ponazywał, łotewer. Nie ma potrzeby rozrużniać na knob, slider i stick. Nic to nie wnosi a tylko komplikuje sprawy. Ale rozróżniłbym przełączniki od sygnałów ciągłych inną literką.

Koncepcja że każdy kontroler ma 4 wyjścia jest znowu zbyt elektroniczna i trudna do ogarnięcia początkowo dla przeciętnych ludzi. Napewno stronę w instrukcji na wyjaśnienie tego byś musiał poświęcić. Zamiast na stałe podpinać układ arytmetyczny do wyjść kontrolera. Po prostu daj możliwość wybrania przez użytkownika funkcji/krzywej (o czym pisałem powyżej). Nie rozumiem tego. Po co każdy kontroler ma generować jednocześnie aż 4 sygnały. Można przecież dać 4 miksery inaczej interpretująće 1 kontroler. To wydaje mi się bardziej naturalne.

O mikserach pisałem wcześniej. Ale jeszcze raz napiszę mikser ma kilka wyjść i jedno wejście. Zachowanie każdego wyjścia miksera opisuje jakaś funkcja/krzywa. Tak to jest chyba zrobione w każdym nadajniku, nie? Nie czaję jakich możliwości nie daje to standardowe rozwiązanie, które dawać by miało twoje? Do kombinowania w locie wystarczy możliwość zdefiniowania 2 mikserwó i płynnego przechodzenia między nimi kontrolerem. Po wylądowaniu klikasz jakiś ACCEPT i ustawiona krzywa pośrednia zapisuje się jako docelowa. Czy jakoś tak.

Przełączniki wirtualne - ja w swoim układzie do sterowania aparatem miałem jeszcze taki przełącznik - że przesunięcie suwaka w skrajne położenie na krótko powodowało np. zadziałanie spustu migawki, a pozostawienie go tam na 2 sekundy powodowało zmianę zooma tele/wide. Może coś takiego się przyda.

Do sterowania podwoziem itp. to by się przydało wprowadzić koncepcję sekwencera, której nie mają nadajniki. . Jako rozszerzenia koncepcji kanału. Programowanie sekwencera byłoby proste. liczba kroków i w każdym kroku: (poz min, poz maks. prędkość zmiany położenia, opóźnienie). Sterowanie przełącznikiem albo kanałem. Zmiana położenia - wykonanie sekwencji w jedną stronę, cofnięcie przełącznika - przerwanie sekwencji wykonywanej i wykonanie jej od obecnego punktu wstecz. Ale na dobrą sprawę chyba sensowniej taki sekewencer zrobić sterowany jednym kanałem już w modelu.

A teraz trochę popostuluję:
Jeszcze raz proponuję, bo nie wiem, czy zauważyłeś, możliwość definiowania różnych timerów liczących w dół dla różnych pakietów. Może po prostu dać możliwość zdefiniowania kilku timerów z inną nazwą i każdy sobie tam wpisze albo nazwę pakietu albo śmigło. No i powinna być jeszcze funkcja ustawiania timera liczącego w dół bieżącą wartością timera liczącego w górę po zakończeniu lotu.
Fajnym bajerkiem mogłaby być książka lotów. Pamiętająca kilka ostatnich lotów: czym latałem ile czasu trwał każdy lot, ile pracował silnik...
Pozdrawiam

_________________
Krzysiek

Jako świeżo upieczony pilot czytam dyskusję i tak sobie myślę.
Co mnie obchodzi czy to będzie sekwencer, krzywa wielopunktowa, czy jeszcze coś. Wyobrażam sobie to tak: podwozie ma się wysuwać powoli.
Ustawiam programowanie podwozia, przesuwam jakiś drąg w tempie jakiego oczekuję.Jeżeli model reaguje prawidłowo: naciskam enter i gotowe. Program zapamiętał to czego potrzebuję. Czy to będzie bardziej elektronicznie czy szewsko jest mi obojętne. Ma być przyjaźnie i użytecznie.
Podoba mi się analityczne podejście do tematu, ale pamiętaj o uwadze Zbyszka. Synteza w postaci dobrej instrukcji jest niezbędna.

_________________
Pozdrawiam, Zbyszek

Koncepcja bardzo mi odpowiada jest taka MPX'owa
Oczywiście, może sprawiać trudności i dlatego warto przygotować zaszyte w pamięci gotowe schematy ustawień dla podstawowych modeli - jak to robią zresztą wszsycy dostawcy aparatur tylko nie wszyscy pozwalają na wyjść poza te schematy
Dlaczego ma być super przyjaźne dla usera kosztem elastyczności??? - bo to jest nieuniknione. Kompromis oczywiście, ale bardziej w stronę elastyczności niż wygody. Ile razy tak naprawdę przestawiacie (pomijam trym) ustawienia modelu na lotnisku, raz może dwa i bardziej EPA, no może jeszcze EXP (bo źle są zaprojektowane pow. sterowe) niż miksów, przypisań itd. to raczej robi się "na sucho" na stole.

_________________
Pozdrawiam
Armand