WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

W miedzy czasie zacozlem sobie budowac depronowego zagi .. no i mam problem..

Z niewiadomych przyczyn zwichrowala mi sie koncowka skrzydla.. mial ktos juz doswiadczenie w prostowaniu depronu??

Jak na razie lezy pod obciazeniem ale watpie ze sie do knca naprostuje

_________________
gg: 3298639

Możesz spróbować suszarką rozgrzać i naprostować. Czasem pomaga.

_________________
Jarek W. MC12 40MHz 51Ch, 2.4GHz
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Nie napisałeś która końcówka ci się zwichrowała? TZAGI ma mieć zwichrzenie na końcu przy winglecie

_________________
Pozdrawiam Marek
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Hehehehe ... a najlepiej, jak obie końcówki mają takie samo zwichrzenie

_________________
Jarek W. MC12 40MHz 51Ch, 2.4GHz
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Jak tam budowa T-zagi ?

_________________
Michał

Pozwolę sobie wtrącić swoje zdanie w tym ciekawym temacie. Otóż najkorzystniejszy stosunek powierzchni nośnej do wago modelu ma zapewne układ typu delta. Dlatego pomysł wykonania czegoś podobnego do Delty MJ uważam za najbardziej odpowiedni do tego zastosowania. Konstrukacja laminatowo węglowa w tym przypadku, to trochę przerost formy nad treścią. Przy tej wielkości, model w układzie delty, wykonany klasyczną techniką konstrukcyjną z użyciem balsy, wyjdzie zdecydowanie lżejszy, a zwarta i przemyślana konstrukcja zapewni odpowiednią wytrzymałość. Ze względu na duzą i zwartą powierzchnię nośną, nie będzie problemów z rozmieszczeniem fotoogniw.
Za pewien punkt odniesienia można przyjąć konstrukcję opisaną np. tu:
http://majankowski.republika.pl/elektron.html
Ten opis jest chyba też gdzieś tu na forum.
Odpowiednio skalując model i wzmacniając nieco jego konstrukcję (i tu zapewne kawałki węgla będą przydatne), można zbudować coś bardzo lekkiego, co potrafi udźwignąć bardzo duży ciężar. Dobrze ustawiona delta ma ogromny zakres prędkości użytecznej i nie straszne są jej największe przeciągnięcia. Deltą MJ można było nawet lądować jak "spadający liść", schodząc z dużej wysokości niemal bez posuwania się do przodu.

_________________
Pozdrawiam
Marek Jankowski

humm, trzeba jakoś zapewniać stateczność, a to musi się odbyć kosztem siły nośnej, a ten fakt pogarsza już stosunek masy do powierzchni.

Samym skosem skrzydeł (dużym zresztą) może być ciężko, trzeba dość ciężkie solary umieścić na skrzydle i dokładająć do tego "czułość" bezogonowców na położenie SC to będzie mocno utrudniać etap oblotów prototypu. Czesto potrafi się to zkończyć zmianą założeń.

Widzę więcej wad niż zysku.

Niezaprzeczalną zaletą jest zwartośc konstrukcji, ale nie zakładaliśmy odzysku na spadochronie, noszenia w plecaku itd. to i nie bardzo jest nam potrzebne.

_________________
Pozdrawiam
Armand

Wbrew pozorom, ten układ modelu jest dość stateczny. Oczywiście ść musi być poprawnie wyznaczony, ale to nie jest problem. Zawsze można oblatać model wcześniej (przed założeniem docelowego wyposażenia) i sprawdzić założenia projektowe i własności lotne oraz dokonać trymowania. Póżniej wystarczy dołożyć docelowe wyposażenie, zachowując wcześniej ustalone parametry.
Deltami wylatałem dobrze ponad 100 godzin, opieram sie więc na własnych doświadczeniach. Dobrze zrobiona delta, to naprawdę wdzięczna platforma do dźwigania wszelkich ciężarów. Jej główna wada to mała doskonałość, ale w tym przypadku nie jest to najistotniejszy parametr. Za to, niewielkie obciążenie powierzchni, trudne do osiągnięcie w innym układzie płatowca przy zachowaniu takiej samej wytrzrmałości, z pewnością to kompensuje. Można oczywiście długo dyskutować o wadach i zaletach takiego rozwiązania, ale z pewnością warto go wypróbować.

_________________
Pozdrawiam
Marek Jankowski

Tylko, że nie podnosisz w powietrze, skomasowanego ciężaru blisko SC tylko rozłożony na skrzydle - to to będzie "bolesne" jak przyjdzie do osiągnięcia założonego SC. A skrzydło ma duży skos natarcia, i szybko masa "ucieka" na tył i nie bardzo jest czym jej skompensować - to jest problem w delcie czy innym bezogonowcu. Zmiejszenie skosu - skręcenie płata - zmiejszenie siły nośnej z powierzchni skrzydła.

Układ klasyczny ma ramię z którego można korzystać i skrzydło o małym skosie natarcia co pozwoli na rozmieszczenie solarów tak aby nie powodowały dużego momentu - będą stosunkowo blisko osi poprzecznej przechodzącej przez SC. Zakładam, że prawie cała pow. skrzydłą musi być pokryta solarami i raczej nie uda się ich położyć na przedniej częsci profilu.

W tym konkretnym zastosowaniu bardziej bym się skłaniał do klasycznego układu niż bezogonowca, mimo, że lubię latające skrzydłą i często stosuję taki układ platformy, ale z innych powodów - zreszta przytoczonych wcześniej i najważniejszego zawsze szybko latają

_________________
Pozdrawiam
Armand