WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

Jako przyszły socjolog wiem to doskonale. Większość zachowań przejmujemy nieświadomie. Tożsamość jest tworzona i podtrzymywana przez środowisko - to jasne. Ale co innego socjalizacja pierwotna, czy wtórna (przejmowanie od rodziców czy grupy rówieśniczej wzorców zachowań; kontakty codzienne z ludźmi; spotkania grup AA; grupy wsparcia; treningi dla osób z problemami; działania osób, które chcą być lepsze i udoskonalać się, itd.), a co innego coś, co jest tutaj proponowane - być miłym, by mieć znajomości, mieć znajomości, bo to może pomóc znaleźć pracę (bo do tego się to sprowadza). Brzydzi mnie takie podejście. Zatem musisz uświadomić sobie, że nie mam nic przeciw kształtowaniu własnej osobowości, czy kształtowaniu jej przez innych (nieświadomie również), wręcz przeciwnie, sam jestem przykładem tego, jak chłopak wychowany w patologicznym środowisku może pozytywnie zadziałać na samego siebie i swoje życie, ale... liczy się dla mnie czystość intencji i bycie sobą. Co więcej, wysuwam tezę, że zmiany wynikające z materialistycznych pobudek będą powierzchowne, a osoba ta nigdy tak naprawdę nie stanie się taką, jaką udaje dla kariery. MOTYWACJA!, to jest słowo, które różni nasze opinie. Według mnie jest to element kluczowy. I istotny w tej dyskusji, ze względów etycznych.
Ludzie to nie automaty które mozna w dowolny i nieograniczony sposób programować i dlatego tak ważna jest motywacja. Wiedzą o tym na przykład osoby prowadzące grupy terapeutyczne.


Jeśli złodziej udaje uczciwego, by nie iść za kratki, to uczciwym się nie stanie, jesli jednak "udaje" uczciwego, bo chce zmienić swoje życie, to ma wielką na to szansę.


I tu nie mogę się z Tobą zgodzić. Fizycy, jako fanatycy nauk ścisłych, zawsze będą grzebać w atomach. Lecz od "dusz" ludzi zależy, jak te badania będą wykorzystane - czy do budowy bomb, czy do budowy sprzętu medycznego. Kto zatem ma większy wpływ na losy świata, fizycy, czy psychoterapeuci głów państw? Broń, choćby najprymitywniejsza, zawsze się znajdzie, tylko czy będą chętni do jej użycia?
Psychologia, podobnie jak socjologia, to wielkie siły, nie lekceważmy ich..


Z socjometrycznego punktu widzenia mój głos jest niewiele wart... jako specjalista masz zapewne tego świadomość. Chodzi o co innego... moje sumienie.

Co do samej asertywności - stworzono ją do pomagania ludziom z problemami emocjonalnymi i z zaniżoną samooceną. To jest dobre i pewnie jako psycholog z taką jej funkcją się spotykasz i w taki sposób ją wykorzystujesz. Niestety, coraz częściej, głównie na gruncie biznesu, stała się wytwórnią arogancji i zawyżonej samooceny.
PASS

_________________
Pozdrówka
PiotrP
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Dlatego zostan w dyskusji, ze wzgledu na sumienie, a nie dlatego, aby mnie, czykogos innego przekonywac.

Jesli udawanie uczciwego ma polegac na niekradzeniu ( - jest takie slowo?), to mnie, jako potencjalnej ofierze jest wszystko jedno, dlaczego on nie kradnie. Natomiast, jesli kradnie, a tylko nie daje sie zlapac, to juz nie jest udawanie tylko bycie dobrym zlodziejem (dobrym, w znaczeniu nie Janosikiem, tylko sprawnym).

Dlaczego trening umiejetnosci spolecznych, np. zeby nie byc niesmialym i znalezc sobie zone, ma byc lepszy od tego, zeby nie byc niesmialym i znalezc sobie prace? A nawet, w codziennym zyciu, zwlaszcza, ze czytaja nas mlodsi koledzy. Ile razy, zwlaszcza oni sa w takiej sytuacji - "zapoznaj mnie z ta dziewczyna, ona mi sie podoba". Czy to jest lepsze, niz: "zapoznaj mnie z tym facetem, on moze mi zalatwic prace"? Masz racje, ze kluczem jest motywacja. Ale dlaczego chcemy, zeby nas ludzie lubili? Jesli tylko odpowiednio gleboko pogrzebac, zawsze dotrzemy do motywacji egoistycznej (praca - to u nas, ladna dziewczyna, fajne spedzanie czasu, uznanie, autorytet, itp).


Tu sie z Toba pozwole nie zgodzic. Ludzie, dokladnie z materialistycznych pobudek zmieniaja swoje zachowania diametralnie. Ilu sam znasz doroslych ludzi, ktorzy np. ucza sie jezyka obcego, aby miec lepsza prace. A mowienie po angielsku, zamiast po polsku jest jednak zmiana zachowania. A prowadzenie ciezarowki - to tez zmiana zachowania i wlasciwie tylko dla pieniedzy. Chyba nikt nie uczy sie prowadzic TIR a dla przyjemnosci.

Tu masz racje, nie docenilem potegi psychologii.

Piotrze, dzieki za mozliwosc wymiany pogladow, rozmowa z Toba zmusza do myslenia. Miejmy nadzieje, ze nie zanudzimy innych klubowiczow ta rozmowa. Zreszta, moga nie czytac . Albo nas wyrzuca z forum. Wtedy przejdziemy na priv.

Pozdrawiam serdecznie (i wcale nie dlatego, ze tak sie wyuczylem )
Darek

Moze nie wniose nic madrego do tej "burzy mozgow", jednak przedstawie moje odczucia.

Piotrze, piszesz bardzo stanowczo i bedac bardzo pewnym siebie. Sam podkreslasz ze "Jako przyszły socjolog wiem to doskonale.", wlasnie jako przyszly, czy to nie jest czas nauki? Zmieniania swoich pogladow?
Dodatkowo piszesz co Tobie sie nie podoba, zarazem zaznaczasz ze tak jest, a nie inaczej. Czyli masz 100% racje i jestes wyrocznia?

Alex i Trenerek, napisali jasno i wyraznie, nie pozostawiajac watpliwosci -przynajmniej wg. mnie- "o co chodzi". Owszem glos przeciwny jest zawsze przydany(np. mozna porownac), ale nie tak napisany jak Ty to robisz.
Nie bede ukrywal nie podoba mi sie styl Twoich wypowiedzi w tym watku i w innch merytorycznych(mi. ostatni na ten temat). Mozna by rzec ze czepiasz sie slowek i na ich podsawie tworzysz jakies teorie i wyciagasz wnioski.
Zawsze tez pojawia sie jeden motyw, Ty masz masz niezachwiana racje. Przy probie jej zachwiania grozisz -posrednio- wycofaniem sie z dyskusji, lub od razu piszesz cos w stylu: tu sie nigdy nie zgodzimy, ALE...

Nie zgadzam sie tez z wiekszoscia "tez" wysnuwanych przez Ciebie - tez nie bede kryl, jednak nie to bylo przyczyna napisania tego co mysle.
Tyle na temat, nie mam zamiaru z Toba Piotrze wdawac sie w zawila dyskusje.

Natomiast czysto modelarsko szanuje sobie Twoja opinie w tej dziedzinie - by nie bylo ze Piotra po prostu nie lubie

Oczywiscie to jest moja subiektywna opinia.
Czekam na kolejne "odcinki" Czyli powrotu do sedna sprawy...

Domanie, uczymy się całe życie, ale nie można bezkrytycznie przyjmować wszystkiego, trzeba się zastanowić nad wiedzą którą otrzymujemy, odnieść do własnych doświadczeń, bo nie jesteśmy małpkami w zoo. Myślę, że Alexowi wcale nie zależy na tym, byśmy bezrefleksyjnie czytali to co pisze, bo to świadczyłoby o braku realnego zaangażowania.



Domanie, mam konkretne poglądy i wyrażając je nie muszę za każdym razem zaznaczać: "To moje poglądy, nie musicie się z nimi zgadzać." Tymbardziej nie musze za nie przepraszać, nawet jesli jestem w mniejszości. Dla osób o minimalnej nawet zdolności dyskusji jest to oczywiste.


Zewsze możesz przeskoczyć wzrokiem.


Odnoszę się do merytorycznej zawartości cudzych wypowiedzi, a nie, tak jak Ty w stosunku do mnie, do konkretnych osób. To bardzo niemiłe. Pomyśl, jakbyś się poczuł, gdybym w odpowiedzi na Twoje, moim zdaniem nieuzasadnione, obelgi napisał: "Myślę, że nie brałeś nigdy udziału w poważnych dyskusjach na forum publicznym i nieco Cię to przerasta, zwłaszcza, że Twoje słowa świadczą o braku umiejętności analizy wypowiedzi."

_________________
Pozdrówka
PiotrP
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Jeszcze raz zabiore glos, tym razem w odniesieniu do pierwszego postu Aleksa. Aleks piszes:


Nie wiem jak to jest w tzw. szerokim swiecie, mam nadzieje, ze inaczej, ale w polskich warunkach dodalbym jeszcze czwarty punkt, wymagania formalne. Sam znam kilka osob, ktore odpadaja w przedbiegach, bo nie spelniaja pewnych wymogow formalnych, np. nie maja wyzszego wyksztalcenia lub znajomosci jezyka obcego. Tak jest np. w oswiacie, zeby byc nauczycielem, trzeba miec wyzsze wyksztalcenie. Kiedys szkolilem instruktorow modelarstwa lotniczego. Wilu z nich to byli wspaniali, madrzy ludzie, w modelarniach pelnili role wychowawcow i nauczycieli. Tam mogli, w szkole oficjalnie juz nie moga. To samo dotyczy instruktorow roznych kol zainteresowan oraz instruktorow harcerskich. Moga pracowac z dziecmi i mlodzieza, ale nie w szkole, bo nie spelniaja wymagan formalnych.
Niestety, to samo zdaza sie tez w firmach prywatnych. Nie masz studiow, nie probuj nawet byc dyrektorem, chocbys mial ogromne doswiadczenie, wiedze zdobyta na szkoleniach i doskonale zarzadzal np. regionem sprzedazy w innej firmie.

Podobny przyklad, tym razem moj, dotyczacy wieku. Niedawno szukalem dodatkowej pracy. M. in. odpowiadalem na oferty w internecie. Moze to przypadek, ale jak ze swojego CV wywalilem date urodzenia, to zaproszenia na rozmowy pojawily sie jak za dotknieciem czarodziejskiej rozdzki, wczesniej cisza (mam 44 lata). To wymaganie, dotyczace wieku nie pojawia sie juz tak czesto w ogloszeniach, ale jeszcze dziala. Oczywiscie, mozna je probowac obejsc (tak jak ja to zrobilem) i miec szanse na wykazanie sie w punktach 1 i 2.

Moj post staje sie bezprzedmiotowy, gdy w pkt. 1, co umiemy, napiszemy takze, jakie szkoly i kursy ukonczylismy. Ja jednak zrozumialem, ze pisales Alexie, o tym, co naprawde umiemy.

Pozdrawiam
Darek

Jak pewnie zauważyłes nie skupiłem się na "odbiorcach zachowania", ale na "zachowujących się".

_________________
Pozdrówka
PiotrP
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Ale oni nie zyja w prozni i "zachowuja sie" takze dla kogos. W naszej dyskusji aspekt "odbierajacych" czyjes zachowanie jest bardzo istotny. Zobacz, jak to wyglada na przykladzie np. puszczenia baka, w samotnosci i w towarzystwie. Niby to samo zachowanie, a jaki odbior spoleczny.

Mam nadzieje Piotrze, ze nie pogniewasz sie za ten niezbyt milo pachnacy przyklad .

Pozdrawiam
Darek

Nie zrozumieliśmy się najwyraźniej. Dla mnie ważne jest, by źródło zmian było szlachetne, bo wierzę, że i skutki będą wtedy szlachetne. Jeśli motywacja zmieniającego się jest materialistyczna, to stanie się materialistą, a czy tego powinniśmy uczyć naszych młodszych kolegów? Jeśli ktoś staje się tym symbolicznym "przyjemniaczkiem" dla kieriery, to stanie się karierowiczem (a to bezwzgledni ludzie naogół); jeśli staje się "przyjemniaczkiem" z miłości do ludzi, to stanie się humanistą. Chociaż z pozoru karierowicz i humanista zachowują sie tak samo, to są diametralnie różni, i prędzej czy później to się objawi w ich postawie do innych.
Aleśmy odbiegli od tematu. Może powinnismy założyć nowy wątek: "Motywacja, a dynamika jednostek."

Mam po prostu pozabehawioralne podejście do tematu, ale ja jestem skrzywiony zawodowo.

"Pachnący" przykład bardzo mi się podoba.

_________________
Pozdrówka
PiotrP
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Az strach tu cos napisac.Wydaje mi sie,ze bardzo mocno zagesciliscie temat. Piotrze-piszesz,ze brzydzisz sie tym,ze Alex chce a raczej proponuje tu nauczyc sie byc milym.A przy okazji czerpac z tego profity.Potem piszesz,ze uczymy sie cale zycie i zastanawiamy sie nad wiedza,ktora otrzymujemy lub przyswajamy. No ja naprawde nie wiem jak mam nadazac za Twoim tokiem myslenia. Cala wypowiedz sugeruje mi,ze uwazasz wiekszosc ludzi za zlych,nieczystych tylko czekajacych na dodatkowa bron,ktora w ich rekach pozwoli im zawladnac cala reszta.Ta bron jak mysle na razie jest w rekach Alexa. Mysle,ze chodzi Ci o przeslanie ostrzezenia o niebezpieczenstwie wykorzystania tej wiedzy przez zlego czlowieka.Ja bym sie tego nie obawial.Zly czlowiek bedzie dalej zly-ma swoje srodki.Raczej z ta wiedza nie zgromadzi wokol siebie porzadnych,madrych,bezinteresownych i ciekawych ludzi.
Ja dzisiaj mialem spotkanie z ciekawym facetem.Przekazal mi czesc swojej wiedzy,ja uczynilem to samo.ALE...
Na dzien dobry mocno uscisnelismy sobie rece,spojrzalem konkretnie mu w oczy(nie za dlugo) Rozmowa byla bardzo konkretna,mila i korzystna dla obu stron.Tak wiec ucze sie... Czekam na dalsze odcinki!!!!!!I bez obawy-nikt nie czyta tutaj bezrefleksyjnie!

_________________
Radek