WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

Poprzeczytaniu watku o zapominaniu (dopiero od polowy jest OT)
http://www.alexrc.pl/viewtopic.php?t=3417&highlight=
gdzie nakoncu (o tam rolniku) sie do lez smialem, pomyslalem ze moze tu taki nowy watek otworzymy, bo historyjki z zycia sa czasami lepsze jak kawaly:

Zaczynam ( i przysiegam ze to prawda)
Moj siostrzeniec chcial sobie kupis nowe biurko, i jak to sa "mlodzi, samodzielni" pojechal sam do 80 km oddalonego sklepu meblowego. Jego tata jest mistrzem stolarzem meblowym, ale jak to sa ci mlodzi chcial sam kupic. Kupil przyjechal do domu i tez sam chcial poskladac, nikogo nie chial do pokoju wpuscic przy skladaniu. Po kilku godzinach jednak moj szwager wszedl do jego pokoju i zaraz te poznal ze jego syn dwie lewe czesci przywiozl, Wiec ten mlody (byl juz wsciekly) wzystko szybko zapakoweal i pojechal do tego sklepu. "Rzucil" im to pod nogi i "zbluzgal" ze musial jeszcze raz 80 km jechac. Sprzedawca go przeprosil i nawet sam mu te nowe biurko do auta zaladowal. Znowu 80 km do domu jazdy , znowu chcial sam skladac, ale tym razem wszedl juz moj szwager po pol godzinie do jego pokoju. Tam razem przywiozl (jak tez sie mozny bylo spodzieawac) die prawe czesci tego biurka..... bylo juz ale za pozno zeby do sklepu jechac (i sobota) weic dopiero w poniedzialek udalo im sie razem w tym sklepie jedno biurko skompletowac...

_________________
Czesc!

Piotr

Don´t Worry, be Happy!!

Cześć,

No raz się zdarzyło....uwierzcie mi lub nie.... naprawdę Z kolegami z modelarni jechaliśmy na zawody (ME lub MŚ) na Słowację lub do Czech. Już dokładnie nie pamiętam. Jak zawsze na szybko pakowanie z rana wszystkiego do busa i w drogę. Fajnie się spało aż do Warszawy, gdzie na postoju zorientowaliśmy się że jeden z moich kolegów zapomniał modelu. Na szczęście jeden kumaty modelarz został w Kołobrzegu bo jest przewodnikiem i obowiązki nie pozwoliły mu jechać. Szybki telefon i zgraliśmy się na tyle, że porządnie zabunkrowany w gąbki model pojechał do Krakowa pociagiem, gdzie i my zawitaliśmy następnego dnia. Potem jeszcze mieliśmy problemy na granicy, pomimo odpraw kadrowych. Na miejsce dojechaliśmy prawie godzinę przed końcem czasu wystawiania modeli na ocenę statyczną, a mieliśmy być dzień prędzej. Nasz "prezes" już urabiał sędziego głównego żeby przedłużyć ten okres...



EDIT:
Potem kolega tym modelem zajął 2 miejsce...

_________________
Łukasz
http://scalemodelstobuy.com/

Jeszcze moja ulubiona...
Nie wiem czy to prawda, czy upiekszone...

Moj szwager ma mala firme stolarska i kiedys pracowal z jego pracownikami w poblizu morza polnocnego (bardzo blisko plazy), w przedostatni dzien wieczorem, jak juz byli gotowi z praca to dosyc ostro popili i poszli wszyscy do wody sie troche "powyglupiac". Nagle jedenemu z jego pracownikow wypadala i wpadla do morza jego sztuczna sczeka. Naturalnie wielka rozpacz i blagal wszytkich zeby mu pomogli w morzu szukac. Po pol godzinie szukania (juz bylo dosyc ciemno) inny pracownik chial tego "pechowca" w konia zrobic, wyjal swoja sztuczna szczeke, i zaczala wolac "ja znalazlem" i trzymal ja w rece. Ten "pechowiec" natchmiast podlecial wyrwal mu ta sztuczna szczeke z reki, wlozyl do ust, (naturalnie nie pasowala), wyjal ja natychmiast, krzyknal "to nie moja bo nie pasuje" i wrzucil do morza... Dlugo jeszcze szukali ale obydwie nie znalezli..

_________________
Czesc!

Piotr

Don´t Worry, be Happy!!

Rózne rzeczy można zapomnieć...
Kilka lat temu na stacji benzynowej przy autostradzie gdzieś w Austrii, po zatankowaniu, jeszcze popijałem herbatę z termosu. Nagle żona zaczyna się śmiać i pokazuje mi na wyjście z restauracji. Patrzę i widzę dziewczynkę (ok 10 lat) i dwie zagadane kobiety idące za nią. Sokolego wzroku już wtedy nie miałem, wspomniane osoby nie były zbyt blisko, więc nie załapałem od razu o co chodzi. Dopiero po chwili, gdy zawiał wiatr, zobaczyłem, że dziewcznka ma ... ogon. Wystawał jej spod spódniczki był biały i długi - jego drugi koniec niknął gdzieś w pomieszczeniach budynku.
Jak sobie uświadomiłem, że ogon to papier toaletowy, którego koniec zaplątał się gdzieś w garderobie dziewczynki, że rozwija się tak już od dłuższej chwili i biegnie przez kilka pomieszczeń poczynając od toalety, że jej matka z drugą kobietą tak się zagadała, że nie widziała białej taśmy pod swoimi nogami, to tak się herbatą zakrztusiłem, że dochodziłem do siebie przez kilkanaście minut. W tym czasie mojej żonie przestało być do smiechu i już zdązyła sie moim stanem poważnie przestraszyć.
Dopiero rumor, który zrobiłem zwrócił uwagę zagadanej matki - zauważyła przyczynę hałasu i wyciągnęła dziewczynce z majtek koniec białej taśmy, po czym wrzuciła (tylko koniec) do kosza (w końcu to była schludna Austria). Gdy wyobraziłem sobie kogoś, kto będzie tędy przechodził za kilka minut i zobaczy papier toaletowy łączący ubikację z koszem na smieci stojącym juz prawie przy wyjeździe na autostradę, mój stan się pogorszył.
Wszystko to przez to, że jakaś mała dziewczynka zapomniała pozbyć się papieru toaletowego.

_________________
Pozdrawiam serdecznie
Przemek