WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

Dziś pod wieczór kompletna cisza, więc odważyłem się pójść polatać.
Zwiększyłem EPA dla lotek do 125% no i sruu w powietrze.
Mocny wyrzut, gaz na 2/3 i leeeci. Jedzie ładnie. Teraz już się tak nie boję, więc od razu model ma zdecydowanie większą prędkość (mocny rzut ręką) i lotki większe wychylenia, więc w 1-szy zakręt już go wprowadzam lotkami.
Cały czas ma tendencję do zadzierania, zwłaszcza przy pracującym silniku - wydaje mi się że jest przeważony na ogon, bo środek ciężkości jest trochę ponad 5 cm od krawędzi natarcia. Skończył się trym steru wysokości, przynajmniej jak trymowałem go w locie, to przestało pikać.
Polatałem dziś jak należy. Silnik pracował na jakieś 75 - 85 procent mocy, więc ciąg coś koło 400 g. W zupełności to wystarcza. Oczywiście shock flyer to nie jest, ale odważyłem się wykonać pętlę i wyszła z rozpędu "z górki" nawet dość ciasna (usztywnienie steru wysokości jednak bardzo wyraźnie czuć). Beczki raczej się nie odważę, bo trwała by pewnie minutę, a przy tylnym wyważeniu niekoniecznie się musi ona ładnie zakończyć.
Silnika mocniejszego chyba nie kupię, kupię cięższy pakiet, bo ten model lata na luzie, jak cały czas jest 200-300 g ciągu. Oczywiście rezerwa też się przydaje.
Ponieważ dziś rozpędziłem go do jemu właściwych prędkości przelotowych, okazało się że faktycznie model ładnie szybuje. Szczególnie to odczułem lądując. Na szczęście wybrałem azymut przy którym na końcu "pasa startowego" jest 60 cm zboże - w sumie to idealne miejsce do lądowania - model pięknie hamuje, zboże stopniowo go spowalnia, nawet nie dotyka brzuszkiem gleby. Wybór azymutu był słuszny, bo przestrzeliłem modelem o kilka metrów. Po prostu z lotu szybowcowego poziomego na niskiej wysokości nie bardzo jest co zrobić. Trzeba dobrze wymierzyć - podejście musi być długie i płaskie. Parę razy się ratowałem, bo wystarczy trącić ster wysokości, a model od razu skacze do góry, traci prędkość i... w tym momencie trzeba strzelić po gazie (więc lepiej sobie trochę soku w akumulatorze zostawić - a przynajmniej tak to czuję na tym etapie), bo jeśli się nie strzeli to oczywiście lot w dół, nabieranie prędkości i wyrwanie nad ziemią, ale prędkości może być za mało. W odróżnieniu od moich poprzednich modeli - latającego skrzydła, któremu nic się nie działo niezależnie jak wylądowało i shock-flyera, w którym prawie w każdym położeniu i przy każdym kącie dało się uratować lądowanie sterem wysokości, ten misiek jest ciężki i ma wyraźnie wyczuwalną prędkość minimalną, której nie wolno przekraczać. Można ją wyczuć ćwicząc przewały przez skrzydło z przeciągnięciem na pewnej wysokości.
Ponieważ model ciąży ku tyłowi, a jak mówią mi doświadczenia z latającym skrzydłem łatwo w takim setupie o korkociąg, to nie kombinowałem z przeciągnięciami za bardzo.

W każdym razie model daje sporo frajdy. Przelot na wysokości głowy robi wrażenie, szum skrzydeł jest konkretny, prędkość też. Model lata bardzo dostojnie , jak twierdzi moja żona "nareszcie jak prawdziwy samolot".
Muszę go zaprezentować w locie ojcu, który cały czas się podśmiewał, że to nigdy nie poleci, że nieaerodynamiczny ma dziób, że cały taki porowaty i mechaty, że dziury w skrzydłach. No i proszę, niby skończył MEL, a się nie zna! Ale pewnie tak się chciał tylko podroczyć...

Wzruszyłem się dziś też, bo latałem już jak słońce chyliło się ku zachodowi i stałem na zacienionej polance, a model w pewnym momencie wzbił się na taką wysokość, gdzie dogonił jeszcze zachodzące słońce.

No i co ciekwe, w odróżnieniu od czarnego shock-flyera, który musiałem okleić bo były momenty, zwłaszcza pod wieczór, że nie wiedziałem w którą stronę model leci, w przypadku tego zawsze jest to dość oczywiste - sylwetka jest większa (długie skrzydła) i lot stabilniejszy, więc chyba zostanie czarny.

_________________
Krzysiek

To chyba coś innego. Zboże o tej porze roku wysokością bardziej przypomina trawę

_________________
Pozdrawiam
Hubert

W zeszłym roku to były ziemniaki, a teraz napewno to ziemniaki nie są.
Może dobra gleba u mnie, naprawdę powyżej kolan ta "trawka" sięga. Perzu chyba chłop nie nasiał. Zresztą łotewer. Ważne, że się idealnie w tym ląduje.

_________________
Krzysiek

A napęd lotek w końcu zrobiłem tak:

Ta niebieska kropa to zawias - który wykonałem z białej (wewnętrznej) rurki od bowdena pociętej na 3 części biegnącej przez całą długość lotki. Z czego 1-na część (środkowa) jest przyklejona do lotki, a 2 pozostałe do skrzydłą i pzrez te trzy rurki jest przewleczony drut od bowdena. Drut ów jest zagięty na końcu (tym przy końcu skrzydła) 2 razy pod kątem 93 (czytaj: więcej niż dziewięćdziesiąt) stopni i wbity w skrzydło (przy wbijaniu lekko go rozwarłem, tak żeby kąty wynosiły 90 stopni) - po włożeniu drut ładnie się zakleszcza w skrzydle, a więc sam nie wypadnie.

Popychacz wygiąłem w łuk, tak żeby jego końcówka poruszała się po okręgu podążając za okręgiem zakreślanym przez krawędź lotki
Popychacz jest zagięty pod kątem 90 stopni i ta jego prostopadła część jest wsunięta w rurkę wewnętrzną (białą) z bowdenu przyklejoną do lotki.

W ten sposób lotki są łatwe do demontażu (w sumie to nie wiem po co -he he) i nic nie wystaje poza obrys skrzydła (też w sumie nie wiem w czym by to przeszkadzało - har har).

Dałem tylko maleńki kawałeczek czerwonej i białej rurki od bowdena przy przejściu popychacza (czyli drutu 0,8 mm) przez skrzydło.[url]w[/url]

_________________
Krzysiek

Fajne rozwiązanie napędu lotek
Leci do mojego modelarskiego notesu

_________________
Pozdrawiam
Patryk Sokół
skype: patryk..sokol
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

ojej, to miło mi, że już się dorabiam "cytowań"
Skoro tak, to tylko doprecyzuję, że ta rurka (żółta) zakrywa całą długość tej zagiętej pod kątem 90 stopni części popychacza.

_________________
Krzysiek

Pogratulowac pierwszego prawdziwego latadla:D

Moze jakis foty z lotow???

_________________
Tomek

kiedys tez tak robilem wszystko tak rozmieszczalem zeby bylo niewidoczne, ale chyba z tego wyroslem teraz robie mechanike na wierzchu, ma byc widoczna, latwa do kontroli i regulacji

_________________
pozdrawiam
Artur

Wylatałem dziś cały pakiet. Frajda jest niepowiem niezła. Model ten rozwija konkretne prędkości i jest przy tym bardzo stabilny. Moje latające skrzydło przy tych prędkościach było bardzo nerwowe i trudno nim było lecieć z tą prędkością idealnie poziomo. RWD by skazoo może jak kosa przelecieć 30 cm nad łąką z wyłączonym silnikiem nie tracąc specjalnie prędkości. Gdy już straci, włączam silnik i model łagodnie się zaczyna wznosić.
Ale spalanie ma konkretne. 1200 mAh w 8 minut. No nie jest to szczyt moich marzeń. Wychodzi pobór około 9A, co by się zgadzało bo latałem prawie cały czas na pełnym gazie , a mój obecny silniczek KM-500 właśnie tyle bierze.
Czyli ciąg był około 500g i powiem, że model bardzo zawadiacki przy nim nie jest. Wznosi się owszem pod kątem 15 stopni, ale traci prędkość. Jest jednak sporo cięższy od mojego latającego skrzydła, które na tym samym silniczku, regulatorze i akumulatorze leci pionowo do góry, o shock flyerze nie wspomnę.

Zamówiłem większy akumulator Dualsky 2250 więc będzie trochę więcej latania, ale zastanawiam się czy nie zakupić mocniejszego silnika. Takiego PJS 800 na przykład. Jeden kolo na wrogim serwisie ałukcyjnym może taki silnik mi sprowadzić za 200 zeta. Problem jest taki, że mam regulator 18A i chciałybm go użyć do tego modelu. A ten PJS 800 może ciągnąć więcej.

Jaki silniczek+śmigło na li po 3s o ciągu rzędu 700-800g i poborze do 18A można by tu dać?

I czy ktoś wie jaką powierzchnię płata ma RWD by Skazoo?

_________________
Krzysiek