WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

Tomek

Bycie na krawedzi plajty, ach ktoz to nie zna??
Moja firma komputerowa tez kiedys stala na krawedzi i przez miesiac pracownicy pracowali (z wlasnego wyboru) bez wynagrodzenia, wierzac we mnie Bank wisial mi nad glowa z kredytem ktorego nie moglem splacic a wszystko przez to, ze zbankrutowal duzy klient w ktorego system zainwestowalem ponad rok pracy firmy!! No ale takie rzeczy sie zdarzaja, zwlaszcza jak czlowiek jest poczatkujacym "biznesmanem" i byla to dla mnie cenna lekcja. Tak czy inaczej dzis za zadne skarby nie wrocilbym do pracy najemnej na etacie
Mimo tego ta moja pierwsza sytuacja byla dla mnie znacznie gorsza, bo do zera finansowego dochodzilo jeszcze zero pojecia o czymkolwiek!!!
Dzis, gdybym nagle stracil wszystko, to wiem ja szybko stanac na nogi, to uspokaja

Dziekuje wypowiadajacym sie za posty, przez chwile myslalem ze tylko mnie w tym gronie przydarzaly sie nieprzyjemne sytuacje.

_________________
pozdrawiam serdecznie
Alex
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

No start to Alex miałeś ""super"" !

Jak miałem kilka lat i widziałem jak w latach 80 jechała klumna czołgów i wozów milicyjnych na Z-A Puławy ,a tam mój ojciec strajkował to też mam co wspominać.

_________________
Tomek

To rzeczywiscie musialo byc nieprzyjemne zdarzenie.
Ja zmylem sie tuz przed

_________________
pozdrawiam serdecznie
Alex
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Alexie, przypomina mi się trening asertywności w którym miałem nieszczęście brać udział (musiałem ). Na jednym z pierwszych zajęć osoba prowadząca dała nam zadanie - dobrać się parami i opowiedzieć sobie o największej traumie życia. Potem mieliśmy opowiadać co czujemy wysłuchując tych opowieści. Moja odpowiedź była bardzo zaskakująca dla trenerki - z tak intymnych spraw zwierzam się tylko wybranym osobom w wybranym przeze mnie momencie - na przykład przyjacielowi na wieczornym spacerze, a nie w ramach "zadania domowego" przypadkowej osobie. niesmaczne to i sztuczne.
Nie jest to z mojej strony niedojrzałość emocjonalna, jak twierdziła trenerka, wręcz przeciwnie.
Podobnie tu - mnie też przydarzały się bardzo nieprzyjemne sytuacje, BARDZO NIEPRZYJEMNE, ale dla mnie nie miejsce to i czas, by o nich mówić, czy licytować się nimi (często do tego się to sprowadza na owych treningach). Taki jest mój wybór.

_________________
Pozdrówka
PiotrP
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Piotrze

Mysle ze jestesmy podobnego zdania o tzw. "treningach asertywnosci" prowadzonych czesto przez ludzi. ktorzy naprawde powinni robic cos innego. Grzebanie w traumatycznych przezyciach jest rzeczywiscie trudne i do tego przewaznie calkowicie niepotrzebne (nawet w ramach terapii, bo mamy inne tzw. interwencje). Moje pytanie dotyczylo nie tyle traumy ile sytuacji zyciowych, w ktorych znajdowalismy sie i ktore zdawaly sie beznadziejne (niekoniecznie pozostawily trwale urazy). Celem tego pytania bylo:

- abysmy sobie nawzajem uswiadomili, ze jestesmy wszyscy ludzmi i praktycznie kazdy mial juz w swoim zyciu trudne sytuacje

- abysmy sobie uswiadomili, ze jakkolwiek t zle te sytuacje nie wygladaly, na ogol jakos poradzlismy sobie z nimi.

Twoja decyzje zachowania tego dla siebie oczywiscie respektuje i dziekuje, ze o tym napisales.

PS: Z pobytu w Austrii przywiozlem sobie moj stroj roboczy, w ktorym 2 lata sprzedawalem gazety aby przezyc. Jutro i pojutrze mam szkolenie z przywodztwa dla dyrektorow jednej bardzo duzej firmy i chyba ubiore sie wlasnie w ta kurtke

_________________
pozdrawiam serdecznie
Alex
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Taka bardzo luźno związana z tematem refleksja. W firmie w której pracuję denerwuje mnie coś co nazywam "przezroczystością". Otóż gdy do naszej placówki przyjeżdzają przedstawiciele kadry średniej czy dyrekcji, to często zdarza się, że witają się tylko z "garniturowcami" pomijając pracowników fizycznych, jak gdyby byli przezroczyści. zachowanie takie świadczy źle nie tylko o kulturze owych ludzi, ale także o polityce personalnej firmy.
Pewnego dnia w czasie odwiedzin jednego z ważniejszych w firmie dyrektorów nie wytrzymałem i dałem upust swojej złośliwości - po potraktowaniu nas jak przezroczystych przedefilowałem przez hol, stanąłem przed nim wyprostowany jak pruski oficer, wyciągnąłem rękę i przedstawiłem się zdecydowanie podając także stanowisko, oczywiscie na oczach innych pracowników. Facet nie miał wyjścia, musiał przywitać się i przedstawić. Zmieszał się przy tym niezmiernie. Miesiąc później został wyrzucony z pracy m. in. za złe traktowanie pracowników.

_________________
Pozdrówka
PiotrP
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"

Piotrze jesli nie chcesz podzielić się skrajnymi przypadkami lub Tobie bardzo osobistymi to doskonale to rozumiem , ale jeśli jest coś co sam traktujesz jako "przygodę " i można dodatkowo kogś tym nauczyć , podpowiedzieć w którą stronę ma ruszyć to nie widzę w tym nic nadzwyczajnego ,aby nie podzielić się takim przeżyciem.
Historja ALEXA "z pucybuta do milionera " wydawałoby sie ,że tylko w stanach jest możliwe. Sam przetarł to o czym większość z nas myślała ,że w Europie i w Polsce jest to nie możliwe ,prawdopodobnie nawet tego nie prubując.
Jako już dorosła osoba wiesz napewno , że życie to także wiele płapek na które czesto nieswiadomi wpadamy. Mała podpowiedź nikomu szkodyby nie zrobiła.
Oczywiście jest to moje osobiste podejście do tematu.

_________________
Tomek

A ja mam ciągły dołek, bywało gorzej bo 18 miesięcy bez pracy,oj sprzedawało się własne książki by było co jeść, w szkole zamiast angielskiego zaserwowali mi niemiecki, który przez tyle lat był nieprzydatny że się lekko zapomniał a teraz nikt nikogo się nie pyta co potrafię tylko czy znam angielski. Czasmi odnoszę wrażenie że nawet babcia klozetowa powinna też płynnie mówić po angielsku, niezależnie od tego czy umie podać papier.
Mam tylko satysfakcję podczas wizyt u znajomych w Niemczech że potrafię ożywić drukarkę HP którą firmowy serwisant kazał wyrzucić, zainstalować oprogramowanie przy którym poddało się kilku serwisantów z banku , albo powiesić antenę satelitarną na wysokości 8 piętra w 10 piętrowym budynku na ścianie bez okien .
Uwsteczniam się, bo mnie nawet nie stać by kupić aktualne gazety elektroniczne, przeglądam w sklepie i staram się zapamiętać schematy .
Właśnie przyszła pani z rachunkiem za internet... 100 za miesiąc, chyba mam pecha bo to z firmy która podsyła mi reklamy że najszybsze łącze kosztuje u nich 69....
ale jak mnie spotka coś miłego to też o tym napiszę.
Piotr

_________________
Piotr
GG: 1651270

Witajcie



to niezupelnie tak (ani w jedna ani w druga strone )
gdybys napisal "od sfrustrowanegi i zakompleksialego sprzedawcy gazet do bardzo zadowolonego ze swego zycia czlowieka" to bardziej odpowiadaloby to stanowi faktycznemu. Pieniadze w rozsadnych ilosciach wcale nie jest tak trudno zarobic (aczkolwiek trudno to zrobic z dnia na dzien), a aby byc bardzo zadowolonym z zycia i delektowac sie nim potrzeba znacznie mniej kasy, niz wiekszosc ludzi zaklada (naogladali sie za duzo glupawych filmow w telewizji). No ale to temat na inny watek.

_________________
pozdrawiam serdecznie
Alex
Biorę udział w akcji "Chcę pisać poprawnie"